25 July 2017
0 Comments

«Η Ελλάδα των δύο ηπείρων, των πέντε θαλασσών και των πόσων γλωσσών;»

«Η γλώσσα είναι το αίμα της ψυχής» είχε πει ο συγγραφέας και γιατρός Όλιβερ Χολμς. Άρα, δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι η γλωσσική ύπαρξη του ατόμου είναι ίσως το ίδιο σημαντική όσο η νοητική ή η βιολογική του ύπαρξη. Πόσο μάλλον σε μια εποχή παγκοσμιοποίησης, όπου τα σύνορα μεταξύ των κρατών έχουν καταργηθεί, με την εκμάθηση ξένων γλωσσών να είναι περισσότερο απαραίτητη από ποτέ. Ας εξετάσουμε λοιπόν ποια είναι πράγματι η σημασία της γλωσσομάθειας τη σημερινή εποχή και με ποιους τρόπους θα μπορούσε να βελτιωθεί η διδασκαλία των ξένων γλωσσών στα σχολικά συγκροτήματα.
Είναι γεγονός ότι η ικανότητα χειρισμού μίας ή περισσότερων ξένων γλωσσών αποφέρει μείζονος σημασίας οφέλη για τον σύγχρονο άνθρωπο. Το άτομο έχει τη δυνατότητα πλέον, εκτός από το να επικοινωνεί με πολίτες άλλων κρατών, να ενημερώνεται διαρκώς για τις διεθνείς εξελίξεις από ξένα μέσα ενημέρωσης. Έχοντας πρόσβαση σε πληθώρα πηγών, ομόγλωσσων και ξενόγλωσσων, δημιουργεί τη δική του άποψη, απαλλαγμένη από εθνικά συμφέροντα και επιδιώξεις. Η πολύπλευρη λοιπόν πληροφόρηση αμβλύνει τις πιθανότητες να πέσει θύμα της παρα-πληροφόρησης, φαινόμενο που κατέχει δεσπόζουσα θέση στη σημερινή εποχή. Ούτως ή άλλως, του δίνεται η δυνατότητα να σπουδάσει σε χώρες του εξωτερικού ως προπτυχιακός φοιτητής, ακόμη και ως επιστήμονας που κάνει τη διδακτορική του διατριβή. Μπορεί να ανατρέξει σε ξενόγλωσση βιβλιογραφία, να συμμετέχει σε διεθνή επιστημονικά συνέδρια, να παρουσιάσει εργασίες και πειράματα σε καθηγητές παγκόσμιας εμβέλειας επιτυγχάνοντας τη μόρφωση και την επι-μόρφωσή του. Τέλος, ο γλωσσομαθής γνωρίζει σε βάθος τους ξένους πολιτισμούς, έχει μελετήσει τις παραδόσεις, τα ήθη και τις αξίες των λαών που δημιούργησαν γλώσσα και κουλτούρα. Γιατί γλωσσομαθής δεν είναι εκείνος που απλά μεταχειρίζεται με την απαραίτητη γραμματικοσυντακτική αρτιότητα μια ξένη γλώσσα. Είναι εκείνος που γνωρίζει τη νοοτροπία, τα έθιμα και γενικότερα τα «στοιχεία ταυτότητας» που συνθέτουν το πορτρέτο της χώρας που τον ενδιαφέρει. Γιατί πολιτισμός και γλώσσα είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Αλληλοσυμπληρώνονται, ζουν για την ύπαρξη του άλλου.

Και το ερώτημα είναι το εξής: Οι νέοι μαθαίνουν ξένες γλώσσες στο σχολείο; Μπορεί θεωρητικά το ωρολόγιο πρόγραμμα να γράφει «Αγγλικά / Γαλλικά / Γερμανικά», πρακτικά όμως είναι αδήριτη ανάγκη η πολιτεία να λάβει δράση προκειμένου να βελτιωθεί ο τρόπος διδασκαλίας τους. Συγκεκριμένα, είναι απαραίτητο να χρησιμοποιούνται ξενόγλωσσα βιβλία, κατάλληλα για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του παρόντος εκπαιδευτικού συστήματος. Ο συνδυασμός σωστών σχολικών εγχειριδίων και σύγχρονων τεχνολογικών εκπαιδευτικών μέσων θα είχε ως αποτέλεσμα την κατολίσθηση των απαρχαιωμένων διδακτικών μεθόδων και την ορθή αφομοίωση και εμπέδωση των πληροφοριών από τους μαθητές. Τέλος, η δημιουργία ολιγομελών και ομοιογενών από πλευράς γνώσης και επίδοσης τμημάτων μαθητών θα αποτελούσε μια δυνατή «γροθιά στο στομάχι» της επιφανειακής γνώσης, ανάλογης του επιθηλιακού ιστού του ανθρώπου. Η αντίληψη ότι το σχολείο αποτελεί πηγή πληροφοριακών απορριμμάτων οφείλει να λάβει τέλος όσο το δυνατόν γρηγορότερα προτού η διανοητική λαμπρότητα του Ανθρώπου δώσει τη θέση της στην πνευματική νωθρότητα.

«Η Ελλάδα των δύο ηπείρων, των πέντε θαλασσών και των πόσων γλωσσών;»Η εκμάθηση ξένων γλωσσών όχι μόνο αποτελεί αντικατοπτρισμό των ιδιαίτερων πολιτιστικών χαρακτηριστικών ενός λαού, αλλά διαδραματίζει πολύτιμο ρόλο ως προς τη βαθύτερη επαφή του ατόμου με τη δική του γλώσσα. Συνειδητοποιεί την ιδιαιτερότητα και τον ξεχωριστό χαρακτήρα του εθνικού του πολιτισμού, και έχει κίνητρα για να επισκεφθεί χώρες του εξωτερικού και να επικοινωνήσει με ντόπιους εξασκώντας παράλληλα τον προφορικό του λόγο, απαραίτητο στοιχείο που συμβάλλει στην κοινωνικοποίησή του. Η παιδεία λοιπόν είναι εκείνη που οφείλει να θέσει τα θεμέλια για έναν κόσμο όπου όλοι ανεξαρτήτως εθνικότητας, οικονομικής κατάστασης ή οποιουδήποτε άλλου κωλύματος, να μπορούν να έχουν πρόσβαση στη γλωσσομάθεια. Είναι πια καιρός η Ελλάδα «των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών» να αποτελέσει αρωγό στην προσπάθεια των πολιτών να εξοβελίσουν την άγνοια και να εξυψωθούν πνευματικά και γλωσσικά.

Παρή Στεφανή

0 Comments

LEAVE A COMMENT